Hier vind je het hoe, wat en waarom over dit Laverda project .
Hoe het tot stand is gekomen .
Wat eraan gedaan en vervangen is .
En vooral, waarom in godsnaam .
Nou kan ik er nog een boel bla bla op los laten, maar ik zou zeggen “gelukkig hebben we de foto’s nog”
Ga ervoor zitten en kijk maar even .
Onder de fotos kan je het hele verhaal lezen .
Enige tijd geleden hebben wij een Laverda 125 met motorkenteken aangeschaft .
Uiteraard moest deze machine ook weer een nieuwe baas krijgen, en dus geadverteerd .
Een buurman van ons bedrijventerrein liep al een poosje om de machine heen te dralen, maar hij had wel een aantal specifieke wensen (lees eisen LOL”)
Dus onder het genot van een verse bak koffie de neuzen 1 kant op gezet .
1 van zijn wensen was frame, voorvork en achterbrug opnieuw spuiten, vers rubber eronder, voorvork rubbers plaatsen, wat deze modellen niet standaard hebben, lederen nieuw beklede buddyseat, en de uitlaat zwart laten keramiseren .
Nou doen wij niet moeilijk, zoals de meesten in Zündappland inmiddels wel weten, dus zo geschiedde .
Brommertje vakkundig op zijn Global Classics geslacht en de bende van ellende restaureren waar mogelijk en vervangen waar nodig .
Gaandeweg kom je dan, nee het zal niet, allerlei troubles tegen .
Zo bleek het frame in een beroerde conditie te zijn in de zin van een slijtgaatje en een scheur “WTF” denk je dan .
Maar, en Peter Jan Rens zei het al “geef nooit op”, en dus pakte Saskia haar slijptol en lasapparaat en ging aan de slag .
Gelijk wat fabriekslassen verstevigd, “ja, ik ben er nu toch”, frame geschuurd, gondlak, spuiten en zijdemat 2k blanke lak erover heen .
So far, so good .
Gelijk de voorvork, welke inmiddels was voorzien van nieuwe keerringen en frisse olie, achterbrug, middenbok, T stuk, accuhouder en meerdere kleinere onderdelen voorzien van dezelfde lak .
Vervolgens de konische lagers van het balhoofd vervangen en nieuwe cups geplaatst .
Ik kan je melden dat het typen een stuk sneller gaat dan het doen, maar soit .
Toen het motorblok aangepakt, de cilinder had een aantal gebroken ribben, liever hij dan ik dacht ik nog, en die moesten dus hersteld worden .
Aangezien wij niet over de juiste lasapparatuur noch de know how beschikkken, hebben wij dit klusje uitbesteed aan onze vaste lasser voor dit soort zaken .
Onze lasser is er eentje van de oude stempel, niet lullen maar poetsen, en ik verdenk hem ervan dat hij Jezus nog live heeft zien kruisigen, zo oud is de man, maar ook wel echt ruim 70 jaar ervaring, dus dat komt wel goed .
Hij heeft alleen jammergenoeg een broertje dood aan slijpen en netjes afwerken, dus daar zijn we zelf mee bezig geweest, en dat valt nog niks mee om dat netjes te doen .
Uiteindelijk het motorblok voorzien van verse lagers en keerringen, de rest was echt in prima staat, verse olie, nieuwe Kokusan, Polini carburateur en frisse lak op de cilinder, de kop, de koppelingskap en kickstarter kap, ribben van de cilinder geslepen, et volia, weer een frisse aandrijfbron .
Wielen voorzien van verse 2RSH lagers, frisse 24 karaats gouden lak met uiteraard weer de 2 k blanke lak in de teint zijdemat .
Vers Dunlop rubber erop en gelijk het rubber van de tandwieldrager aangepakt, remmen, tandwiel vervangen en onder andere het hart van de remschijf gespoten .
Om te voorkomen dat je net zo lang aan het lezen bent als het project heeft geduurd, God verhoede LOL, gaan we er met de snelheid van een TGV doorheen, maar de foto’s zeggen straks natuurlijk ook wel het één en ander .
Whoop, whoop, bedrading waar nodig aangepast en vervangen, kek stuurtje erop en dito stuurkuip, handels gespoten en rempomp vervangen voor een nieuw after market exemplaar .
Ander, gebruikt, spuitsetje aangeschaft, we hadden hem ook opnieuw kunnen spuiten, pastte prima binnen het budget, maar we wilden juist een zo authentiek mogelijke look creëren en niet een dood gerestaureerd pakhuis op de weg zetten .
IMHO is dat prima gelukt .
Dat er speciaal om een nieuwe uitlaat te laten keramiseren naar Stein in Limburg gereden moest worden, dat er een watergesneden RVS plaat voor de uitlaat met de bedrijfsnaam van de eigenaar erin gemaakt moest worden, soit slechts details wat je alleen terug ziet op de rekening.
Het is een beetje als in je broek plassen : niemand die het ziet maar jij krijgt er een tijdelijk warm gevoel van”
Vervolgens de Laverda in elkaar geschroefd, met gebruik van RVS bouten en moeren die van een zwart jasje voorzien, want ja het mocht eens een vorm van glim aannemen, en er een toch heel leuk, maar vooral aparte en zeer goed rijdende machine van gebouwd .
Nou kan ik er nog een boel bla bla op los laten, maar ik zou zeggen “gelukkig hebben we de foto’s nog”
Ga ervoor zitten en kijk maar even .
En mocht je nou denken “dat wil ik ook wel”, wees dan geen vreemdeling en bel eens voor de mogelijkheden .